Konkurs Piosenki Eurowizji
Konkurs Piosenki Eurowizji (ang. Eurovision Song Contest, fr. Concours Eurovision de la Chanson, potocznie Eurowizja) - organizowany od 1956, zwykle w kwietniu lub maju, coroczny konkurs muzyczny, w którym udział biorą przedstawiciele publicznych stacji telewizyjnych zrzeszonych w Europejskiej Unii Nadawców (EBU).
Największe przedsięwzięcie Europejskiej Unii Nadawców, zarówno pod względem technicznym jak i finansowym. Jest to widowisko telewizyjne z udziałem publiczności, składające się z prezentacji "na żywo" na scenie piosenek reprezentujących poszczególne kraje oraz następującego po nim głosowania, uwieńczonego wręczeniem statuetki Grand Prix wykonawcy i autorom zwycięskiej piosenki. Czas trwania całego programu przewidziany jest na trzy godziny. Widowisko przeznaczone jest przede wszystkim do transmisji na żywo.
Od 2003 roku odbywa się również Konkurs Piosenki Eurowizji dla Dzieci (ang. Junior Eurovision Song Contest), będący odpowiednikiem Konkursu Piosenki Eurowizji przeznaczonym dla młodszej części widowni.
Każdy kraj będący pełnoprawnym członkiem EBU może co roku zgłosić do Konkursu Piosenki Eurowizji jeden utwór. Zgłoszenia dokonuje publiczna telewizja reprezentująca dany kraj. Piosenka musi być wykonana na żywo podczas konkursu przez grupę maksymalnie 6 artystów. Każdy z wykonawców musi mieć ukończone 16 lat najpóźniej w dniu występu. Długość piosenki nie może przekraczać trzech minut. Pierwsza publiczna emisja piosenki lub pierwsza publikacja fonograficzna nie może mieć miejsca wcześniej, niż w październiku roku poprzedzającego konkurs.
Bezpośrednio po prezentacji piosenek w każdym z uczestniczących krajów następuje głosowanie. Dawniej głosy przyznawali członkowie specjalnych jury narodowych. Zgodnie z regułami obowiązującymi od 1998 roku, zwycięzcę wybierają telewidzowie głosujący - oddzielnie w każdym kraju - za pomocą telefonów i SMS-ów (w Polsce w systemie Audiotele). W głosowaniach pomija się piosenkę własnego kraju. Na podstawie wyników głosowania prezenterzy telewizyjni z poszczególnych krajów ogłaszają liczbę punktów przyznanych najwyżej ocenionym piosenkom. Od roku 1975 punktami nagradza się 10 piosenek, przy czym najwyżej oceniona otrzymuje 12 punktów, kolejna 10 punktów, a pozostałe od 8 do 1 punktu. Liczba punktów uzbieranych przez każdą piosenkę jest obliczana na bieżąco, bezpośrednio po zakończeniu prezentacji wyników następuje wręczenie nagrody Grand Prix i powtórne wykonanie zwycięskiego utworu. Zwycięski kraj zdobywa prawo organizacji przyszłorocznej edycji konkursu.
Od roku 2004 Konkurs Piosenki Eurowizji składa się z dwóch koncertów. Pierwszy z nich, tzw. półfinał, odbywa się 2-3 dni przed właściwym finałem konkursu. Dziesięć najwyżej notowanych piosenek z półfinału przechodzi do finału, gdzie konkuruje z czternastoma innymi piosenkami, zakwalifikowanymi do finału na podstawie wyników punktowych krajów podczas poprzedniej edycji konkursu. Taka formuła pozwala na udział w konkursie do 40 państw (formuła jednodniowa pozwalała na udział około 24 państw). W 2008 roku wprowadzono dwa półfinały, dlatego ilość państw mogących wziąć udział znacznie się zwiększyła (jeśli wzięłyby udział w konkursie 53 państwa to wcale nie było by tam "ciasno")
Kolejność
Członkowie Europejskiej Unii Nadawców zgłaszają kandydaturę swoich państw do konkursu.
W każdym, ze zgłoszonych państw odbywają się Krajowe Eliminacje (głosowanie za pomocą Audiotele i poprzez SMS-y), lub kandydata wybiera specjalnie powołana komisja.
Przez następne kilka miesięcy odbywają się różne przygotowania i koncerty promujące wykonawców w Europie.
Na tydzień przed rozpoczęciem konkursu wszyscy kandydaci zbierają się w mieście, w którym odbędzie się konkurs i zdobywają uznanie w specjalnych konkursach dla fanów.
Według zasad wprowadzonych w 2004 r. kraje, które wywalczyły miejsca w pierwszej dziesiątce podczas poprzedniego konkursu, automatycznie przechodzą do finału. Zasada ta przestanie obowiązywać w 2008 roku kiedy zapewnione miejsce w finale bedzie mieć tylko zwycięzca i tzw. "Wielka Czwórka" czyli Francja,Niemcy,Hiszpania i Wielka Brytania
Pozostałe kraje biorą udział w półfinałach, które zazwyczaj odbywają się 2-3 dni przed finałem. Głosowanie w półfinałach jest tajne, tzn., że nie ujawnia się ile punktów otrzymał dany kraj, a wyczytuje się tylko dziesiątkę artystów, którzy wezmą udział w finale.
Wszyscy wykonawcy prezentują się podczas finałów.
Pod koniec głosowania przedstawiciele poszczególnych krajów (niekoniecznie tych występujących w finale), odczytują przyznane punktacje. Każdy kraj może przydzielić kolejno 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 10 i 12 punktów.
W 2006 r. wprowadzono zasadę, że przedstawiciel wyczytuje tylko punktację od 8 do 12, a reszta zostaje wyświetlona automatycznie na cyfrowej tablicy.
Gdy już wszystkie kraje przydzieliły swoje punkty, Europa poznaje kolejnego zwycięzcę.
Konkurs kończy się uroczystym występem laureata.
Historia
W połowie lat 50. XX wieku członkowie Europejskiej Unii Nadawców ustanowili komitet, którego celem było opracowanie wizji programu rozrywkowego, realizowanego wspólnie przez kraje europejskie. W styczniu 1955 roku w Monako komitet pod przewodnictwem Marcela Bezençona - szefa Telewizji Szwajcarskiej - przedstawił pomysł powołania konkursu piosenki, wzorowanego na Festiwalu w San Remo. 19 października 1955 roku podjęto decyzję, że pierwszy konkurs Eurowizji (nazwany wówczas Eurovision Grand Prix) odbędzie się wiosną 1956 w Lugano (Szwajcaria). W roku 1956 każdy kraj przedstawił dwie piosenki, w następnych latach zawsze każdy kraj reprezentowała jedna piosenka. W roku 1956 udział w konkursie brało 7 krajów, w roku 2007 krajów tych było aż 42.
W roku 1958 w Hilversum (Holandia) Domenico Modugno reprezentował Włochy, zajmując ostatecznie 3. pozycję. Występowi towarzyszyły niestety problemy techniczne, co zmusiło artystę do powtórnego wykonania piosenki. Z kolei utwór zatytułowany "Nel Blu, Dipinto Di Blu", stał się wkrótce światowym przebojem, znanym jako "Volare". Nagranie dotarło do szczytu amerykańskiego Billboardu i przyniosło Domenico trzy statuetki Grammy.
Po raz pierwszy w sobotni wieczór Konkurs Piosenki Eurowizji (w skrócie ESC - od angielskiej nazwy) odbył się 18 marca 1961 roku w Cannes (Francja). Dwa lata później organizowanie finału właśnie w sobotę stało się eurowizyjną tradycją.
14. Konkurs Piosenki Eurowizji w Madrycie (Hiszpania) przeszedł do historii ze względu na rekordową liczbę zwycięzców. Aż cztery państwa zdobyły tę samą, najwyższą ilość punktów - Wielka Brytania, Holandia, Francja i Hiszpania. Reprezentantka Hiszpanii wzbudziła ponadto sporo zamieszania swoją suknią wykonaną z porcelany oraz poruszaniem się w trakcie występu - tańczenie podczas wykonywania utworu było wówczas niedozwolone.
Festiwal z roku 1970 był transmitowany na żywo w Brazylii i Chile. Wówczas też zapoczątkowano emitowanie, przed poszczególnymi występami, krótkich filmowych pocztówek, prezentujących kraj aktualnie przygotowujący się do wejścia na scenę. Dziś jest to wciąż eurowizyjną tradycją.
Od 1971 roku na scenie może występować maksymalnie 6 osób (soliści, tancerze i muzycy). Zwyciężczyni, Severine, była pierwszą w historii ESC osobą, reprezentująca kraj (Monako), w którym nawet nigdy nie była.
Podczas Konkursu w roku 1974 w Brighton (Wielka Brytania) zwyciężyła szwedzka grupa ABBA, z piosenką "Waterloo". Wkrótce po tym zespół zdobył światową popularność.
Kanadyjka, Céline Dion, zdobyła dla Szwajcarii eurowizyjne Grand Prix w roku 1988. Pomimo tego, że była krytykowana za dziką fryzurę, dzięki konkursowi stała się szybko gwiazdą światowego formatu.
W roku 1989, występ jedenastoletniej reprezentantki Francji - Nathalie Paque wzbudził kontrowersje, właśnie przez jej wiek. To doprowadziło do wprowadzenia zasady, mówiącej że wykonawca musi mieć min. 16 lat. W tym samym roku wprowadzono obowiązujące w prawie niezmieniony sposób do dziś zasady dotyczące postępowania w przypadku remisu. Jeśli dwa państwa zdobędą identyczną liczbę punktów, to zwycięstwo przypadnie tej piosence, której więcej razy przyznano 12 punktów. Jeśli to nie pomoże w rozstrzygnięciu, policzone zostaną dziesiątki - i tak dalej aż do wyłonienia zwycięzcy. Obecnie najpierw pod uwagę bierze się liczbę państw, które oddały jakąkolwiek ilość punktów na remisujące piosenki - utwór, na który głosowało więcej krajów, zdobywa Grand Prix, a dopiero w przypadku remisu liczy się dwunastki etc.
Polska zadebiutowała na Konkursie Piosenki Eurowizji w 1994 roku. Występ Edyty Górniak został bardzo wysoko oceniony - piosenka "To Nie Ja" zajęła ostatecznie drugą lokatę. Podczas próby generalnej, która wówczas była już oceniana przez jury, ze względu na problemy z gardłem artystka wykonała część utworu w języku angielskim, co było niezgodne z regulaminem konkursu. 6 krajów wystąpiło o dyskwalifikację piosenkarki. Ponieważ jednak do odsunięcia Polski od rywalizacji potrzebne były głosy sprzeciwu od 13 uczestników (spośród 25 biorących udział), wobec czego Edyta Górniak wystąpiła podczas finału, zdobywając dla Polski najlepszą jak dotąd pozycję.
Występ Dany International w 1998 w barwach Izraela przełamał pewne tabu. Artystka, która kilka lat wcześniej przeszła operację zmiany płci, spotykała się z wieloma protestami dotyczącymi jej pojawienia się na scenie - głównie ze strony własnych rodaków. Wywołała też małe zamieszanie, występując w skromnej sukience, zamiast w stroju uszytym przez znanego projektanta specjalnie na tę okazję. Dopiero po odebraniu Grand Prix za zwycięstwo, które przyniósł jej utwór "Diva", Dana International pojawiła się w kolorowej, ozdabianej piórami sukni.
Od roku 2004 ESC odbywał się w dwóch etapach - z półfinału 10 państw awansowało do finału, w którym miejsce zagwarantowane miało 10 krajów najlepszych w poprzednim roku oraz tzw. Wielka Czwórka (Niemcy, Francja, Wielka Brytania i Hiszpania), finansująca konkurs w największym stopniu. Taka formuła pozwalała na wzięcie udziału nawet 40 uczestnikom (w roku 2004 było ich 36, następnie 39, w roku 2005.
W związku z bardzo długim półfinałem i coraz większą ilością państw chętnych do wzięcia udziału w Eurowizji, EBU zadecydowała, że od 2008 roku koncert finałowy będą poprzedzać 2 półfinały, a sam finał będzie składać się z państwa organizującego konkurs, 20 państw z półfinałów (10 z jednego i 10 z drugiego) oraz Wielkiej Czwórki. Państwa zajmujące wyższe lokaty w poprzednim roku nie miały już zagwarantowanego miejsca w finale.
W roku 2009, w związku z tegorocznym zwycięstwem Dimy Bilana, Konkurs Piosenki Eurowizji po raz pierwszy odbędzie się w Rosji. Do organizacji konkursu wytypowano trzy miasta: Moskwę, Sankt Petersburg i Soczi, z czego wygrała Moskwa
Tu moze byc wasza reklama!
Prosze pisac na adres janowski88-2009@wp.pl
Warning: file_get_contents(../mielonka.txt) [function.file-get-contents]: failed to open stream: No such file or directory in /home/gadu-gadu/ftp/wiki-info-z-dynadot/x8c3osk.info/silnik/linki.php on line 2
Warning: file_get_contents(../linki.txt) [function.file-get-contents]: failed to open stream: No such file or directory in /home/gadu-gadu/ftp/wiki-info-z-dynadot/x8c3osk.info/silnik/linki.php on line 4
Naughty By Nature :: :: Strike a nerve
Intro: Vin Rock
(Strike a nerve)
Yo bitch it was some bitch in a seminar
talkin bout you had to get up early to wax this
(Strike a nerve)
Them other motherfuckers said you couldn't even wax that dirty bitch
So wassup y'all?
(Strike a nerve)
Verse 1: Treach
I get my daily dose of cha cha cha and "Shut the fuck up ho"
Shit shaved and bathed e'ryday then I must go
Ugh this is Everyday All Day, let's all say
Pluckin enough and roughin em up and fuckin em up always
Bet, let's talk about a back flash, ya jackass
That fast you flash witta match, your fast rap
And even though you didn't know me before the flow solo
It's no slow way to go, bolos I throw or sold
Let's pick a bitch to pick with, peekaboo
I see you thru your crew, now whatchu wanna do?
After that, caps off to the black frost
My pants always sag cos I rap my ass off (Oooooh)
You wanna talk about a badboy *?sanchoi?*
I'm bad as they come, chum, straight up ricochet rap style
To Vin Rock and KayGee, I'm the baby
Droppin the ladies, cravin ya maybe, I have the right to be lazy
Got more stretch to my swing and the stretch of a chicken wing
The flavor is bacon and its cravin is icecream
I'm too trucked to be fucked and too live, otherwise
Ya drive by's smuffler, word to the mother, my brother eyed
Runnin and comin, drama starin wit a stellar
I need so many lumps, I'll use your head as a braille book
Many friends ships ink, quick, fast
It'll take a dollar worth of gas to outlast your little tired ass
You tried to swing this way, you little swifty
(Ha ha ha, slum bitches still miss me)
I do the dumpin, humpin, clappin like thunder
and that's comin from a land down under
Interlude:
Yo, I'm sick of dis shit, man
Niggas tryin to cut, they rocks none (Strike a nerve)
Yo, they tryin to make us drop, Vin Rock sayin he don't rock enough
Yo kick that shit
Verse 2: Vin Rock
Prepare for the worst, cos I ain't livin loss
I wouldn't just give a fuck, cos givin is free and my fuck's cost
????? your loss in The Source, cos I know no way
I been there before, maybe 5-6 times a day
Sometimes I put my hands on my head when I'm done, from
and wondered to myself where did dat def shit come from?
And then I think about the Naughty and the Nature in it
and then the Flavor then the figures while I'm flowin wit it
So I won't give up, stop, stall, quit, ya kitten
You can't touch this, fuck what them throats written
I got tracks, better known as snaps, far forbidden
And the warm do, I know, I know how to make ya feel it
I'll take a head, I'll make ya spread and now lay back
I tell you once, I tell you twice, Vinnie don't play that (You don't?)
So don't start, there will be none is the lesson, folks
I hate cigarettes but my Smith & Wessun smokes
>From anywhere, from any corner, anytime that's right
Who you bashin? I go blast in broad daylight
You stand hard, you look hard, yeah, your figure's soft
I got nuff props from buckshots that niggas caught
Ya say you can't go to the takin me out close
Huh, in that case, you shoulda named your album "Almost"
I wouldn't rely on the try if I was you, yo
Cos I'm turnin tries into "oh oh's" and "hell no's"
I wouldn't be caught dead witchu up in tryin it
And if I was goin, I get my stiff ass up and rip shit
I can't go out like a wooden sock with padlocks
I'll leave tacks tiny and slimy like snot spots
I write a day, to me, it's a common caper
Say so much shit, huh, I write my rhymes on toilet paper
Interlude:
Yeah, Vin Rock, backbone of Naughty By Nature, y'knowI'msayin?
(Strike a nerve)
That's right, so everybody sleepin on the up, stay off of my dick
(Strike a nerve)
We're gonna stomp this time around, word up
(Strike a nerve)
Verse 3: Treach, Vin Rock
Look who's mother's in the studio, thirty sons and daughters
Mrs. Happy Thing is in the back catchin quarters
Come and try to run wit it, never in a lifetime
Thirty ????? could act at Caesar's, still I bet I get mine
I heard your girl's havin a baby, now will what she have?
A bag of dope, a bottle, or crack, or a sess bag
There ain't a part of me with 'sorry' written on it, slick
You couldn't rock a crooked cradle, you fuckin prick
The way I rock could shit, you just often like it
My style's so fat I had to throw it on a water diet
Bullshit ya not, I ain't the type to be fuckin with
Wreckin with, and if I mic attest it, I'll be neckin it
Onslaught at an encore, you stinkin rat
You're so dumb you tried to buy a fuckin thinkin cap
Now that tells us in a sec right where your head is at
In between some bitch's legs, lookin ass and lap
My name is Treach, remember this and don't you ever 'fess
That's a shame, I get two minutes just to say "Next!"
Fuck who follows you, you and them could help each other
I treat you both like any other motherfuckin runner
This is the Flavor, tasty although sugar-free
So have a Coke, have a smile and have a booger, G
(Why?) Cos you don't mean shit to me
I'ma take you ????? where good shit's meant to be
I rock a rhyme that'll be a straight up def track
Droppin more shit than white castles and neck slacks
A studio to me is just a chance to rock, G
I rock and rock, god damn, call me VinRocky (ha ha)
It's just what the fuck I'm talkin bout
I say one thing and your whole crew's walkin out
So do the lyric here, this is one lyric less
If I were you, I'd take and throw em on his fuckin neck
Something that flow should come straight from the horse's mouth
Mr. Ed's dead so his ass is the best way out
Shit man for hire, this hitman is the law
I run more tracks than a San Francisco trolley car
Prepare for the win-te, oh yeah
I could write your fuckin album and you'll soon be the last one there
I start to heat up and rip shit in one, see
You couldn't get it hard if the eyes were on Broad Street
So don't you ever never tell me I'm not good enough
I got more stuff than a teddy bear, from ass to gut
This is a solid you could never outlast
If bullshit was worth a dime, you'd have a job in a cow's ass